28/01-08 Motivasjon

Som overskrifta allereie har avslørt, jobba me i dag med temaet motivasjon. Me fekk moglegheita til å velje arbeidsformene i dag, og klassen vart difor einige om at me ville jobbe med førelesinga på eiga hand, og jobbe med samarbeidslæringsoppgåva på skulen.

Teoriar om motivasjon er noko som var delvis kjent for meg, då me jobba med dette i fjor då eg gjekk på kroppsøving. Eg synest sitatet av Voltaire seier utruleg mykje: Ein skal ikkje slukke ein brann, men tenne ein ild. Ja, motivasjonen må tennast hjå eleven om han eller ho skal få noko ut av læringsprosessen. Det er stor forskjell på indre og yrte motivasjon, og i skulesamanheng er det ofte kanskje den ytre motivasjonen som er enklast å dekkje. Karakterar, gode tilbakemeldingar og liknande er "belønninga" eleven får om han gjer det godt. Her trer den behavioristiske læringsteorien inn, og eg skjønar nok ein gong at denne teorien står sterkt i skulen. Det som er ved den ytre motivasjonen, er følgande: Kva med prossesen fram til dei gode karakterane? Kva sit eleven att med? Då er ein inne på fenomenet instrumentalisme i skulen (instrumentalisme: ”i pedagogikk blir dette ofte videreført når man omtaler læringssituasjoner der middelet til slutt blir et mål og der refleksjonen over egne handlinger opphører.” (Bø og Helle 2005:111)). Det vil seie at motivasjonen blir styrt mot belønning i skulen, og ikkje mot aktiviteten eller innholdet i seg seg sjølv. Dette er kan ikkje få positive verknader over lang tid, kan det vel??

Det finst ulike måtar å forstå motivasjon på, og ein av dei har eg allerie nemnt; den behovioristiske måten. Ein kan også dele dei andre måtane inn i kognitive og humanistiske perspektiv. Innanfor den humanistiske tradisjonen finn vi at det er behova som er motivet for motivasjonen. Då står Maslows behovshierarki fram som ein viktig teori. Grunnen til at eg tar opp denne er fordi den interesserer meg. Det er ein spanande teori som dei aller fleste kan kjenne seg att i. Det at me får dekka ulike behov i ein slags rekkjefølgje, der dei grunnleggjande mangelbehova (som mat på bordet, kjærleik og sosial tilknytning) må vere dekkjast før ein kan dekkje vekstbehova (anerkjennelse og sjølvrealisering), er fascinerande å tenkje over. Eg trur at det i skulesamanheng er viktig å ha slike motivasjoneteoriar i bakhovudet om ein vil kome nærare innpå elevane. Er det slik at det nødvendigvis er "giddelaushet" som gjer at elev ikkje vil setje i gong med arbidet, eller er det grunna at visse behov ikkje er dekka, som til dømes behovet for trykkleik og sikkerthet? Ein ting er sikkert; dette er ikkje berre enkelt, og for kvar time i pedagogikkfaget sit eg att med nye erfaringar og tankar om kor avansert læraryrket eigentleg er, og kor mange oppgåver det inneber. Det er mykje me som lærarar skal sjå etter; me skal ikkje berre undervise elevane, men også vere omsorgspersonar for dei og sjå etter om alt er slik det skal vere ("Læraren sitt mandat og mange oppgåver...)

Me kan vel alle seie at me ein eller fleire gonger har opplevd ikkje å ha motivasjon til å utføre eller gjennomføre ei arbeidsoppåve. Då motivasjon er så viktig faktor for å ha driv og vilje til å lære, er dette noko eg i skulen vil jobbe mykje med for å dekkje!

Oppgåva me jobba med på skulen, var kjekk. Me vart delte inn i grupper på tvers av klassane, og skulle prøve ut ein ny arbeidsmetode som vert kalla samarbeidslæring. Eg må innrømme at eg var litt skeptisk i byrjinga, men etter kvart som me hadde lest det kvar einskild skulle lese, og byrja å repetere, gjekk det opp for meg at eg faktisk hadde lært noko. Eg har aldri vore ein tilhengjar av "skumlesing"; eg må alltid lese alt så nøye! Men eg erfarte faktisk at eg hadde fått med meg mykje av det viktigaste, og det er jo det som er målet med metoden. Det at me skulle laga spørsmål til dei andre gruppene, var også svært lærerikt, for på denne måten vart også dette repetisjon. Alt i alt ein god arbeidsmetode som gav positiv erfaring. Kjekt å variere på undervisningsmetodane.

Seinare revidering:

Etter å ha jobba med motivasjonsoppgåva med Mons, har eg noko meir som eg vil tilføye. Ein lærer stadig! Då me jobba med oppgåva, fekk eg eit heilt anna syn på det å motivere andre, og hjelpe umotiverte elevar til å ville ta fatt på ei oppgåve. Etter kvart følte eg at eg fekk eit ansvar for å hjelpe Mons, og eg følte eg fekk eit kjennskap til denne gutten! Ganske stilig eigentleg. Men også positivt, for med tanke på resultatet av oppgåva, følte eg (og resten av gruppa) at me hadde kartlagt det som kunne vere problemene hans, og ikkje minst funne tiltak som kunne passe denne guten.

Prestasjonsmotivasjon (frykt for ikkje å meistre den gjevne oppgåva), mangel på det å sjå verdien av ei oppgåve, mangel på tryggleik og oppleve situasjonar der valsituasjonar oppstår, er faktorar som kan forklare kvifor Mons oppfører seg slik som han gjer. Det finst mange moglege årsaker til slik oppførsel, og det er viktig at me som lærarar så fort som mogleg, får kartlagt og observert korleis og i kva for situasjonar slik oppførsel kan oppstå. Deretter kjem det neste steget, som blir å finne ulike tiltak som kan motivere Mons til å gjere det han blir sett til. Døme på tiltak kan vere at Mons får oppgåver som han kan meistre og som kan tirre interessa hans. Andre praktiske tiltak kan vere organiseringsmessig/organitorisk. I "lausrivne" og "avslappa" situasjonar, som til dømes ein utedag, kan lett føre til at Mons glir ut. Mons må få klare retningslinjer, og ein strukturert arbeids-/handlingsplan.

Ein elev som har prestasjonsangst/ som er a-motivert, har angst eller frykt for å ta til på ei gjeven oppgåve. Eleven treng å få oppleve meistring, og den gode meistringskjensla som kjem med. For å få til det, treng ein også då å få oppgåver som er tilpassa det nivået han eller ho befinn seg på. Det skal vere utfordrande, men på eit passande nivå. Oppgåver skal ikkje ta motet frå ein, men tirre nyfikenen og verke interessant! Det er også viktig at ein klarar å sjå verdien i det ein jobbar med. Sjølvbiletet og sjølvoppfatninga til ein kan bli betrakteleg betre om ein opplever å faktisk klare ei oppgåve. Gode prestasjonar skapar positiv sjølvoppfatning, som i neste omgang gjer sitt til endå betre prestasjonar (Imsen 2005).

Denne oppgåva gav meg mykje. Som sagt følte eg at eg hadde eit ansvar for å ordne tilveret til Mons på skulen, og dette ser eg på som positivt! Det var kjekt å få ein konkret case, for ved å jobbe slik, vert ein også nærare knytt til lærestoffet, og kunnskapen blir sitjande betre. I alle fall gjeld det meg.

10/1-08 Refleksjon

Animasjon, film, lyd, digitale forteljingar, samansette tekstar... timane i dag tok føre seg ulike program, og dagen gjekk med til å laste ned og teste ut programma, noko eg syntest var svært lærerikt. Grunnane til at me brukte ein dag på dette arbeidet, var ulike. For det første skal me lage ei digital forteljing/samansett tekst i samband med norskfaget, og for det andre kan dette vere greie og spanande program å bruke i undervisningssamanheng. Byrjinga av dagen starta med eit sukk frå mi side, då eg ikkje skjøna noko av det som skulle vere ein opplæringsfilm for Microsoft Movie Maker. Det gjekk altfor fort, og det var vanskeleg å skjøne noko av det som vart fortalt. Men men. Anten kan eg sjå filmen om att, elles kan eg nytte eit anna liknande verkty som heiter Microsoft Photo Story 3.. Uansett: Å setje seg inn i nye program tek alltid litt tid:)

Ei anna side som eg vart betatt av, var den sida som heite Cartoonist. Her kunne ein sleppe fantasien laust, og lage seg teikneseriar med ulike bakgrunnar, snakkebobler, figurar, ja, det som trongst for å lage ein teikneserie. Det eg sakna, var knappen for å "lagre" arbeidet, den fantest ikkje. Det syntest eg var litt dumt, i tilfelle ein ville ha lagra teikneserien til ein annan gong. Det er jo ikkje alle som har tid eller ro på seg til å sitje heilt til dei er nøgd med resultatet.

Pivot vart også ein suksess! Eg har ikkje laga så mange animasjonar før, og dette var eit kjempelett program! Det var også eit stort pluss at ein kunne laga seg eigne bakgrunnar i Paint, for så å laste desse opp i Pivot. Kjekk underhaldning, men som også kan kome til nytte i andre typar arbeid og oppgåver.

Då ein veit at IKT berre blir viktigare og viktigare i skulesamanheng, er det kjekt å få innblikk i noko av det som finst i den store dataverda. Som lærar kan ein kan aldri bli metta på kunnskap, den må heile tida oppdatere seg!

Elles har eg vore inne å sett på dei lenkjene der ein kan finne bilete som er gitt lov å bruke i offentlege samanhengar. Ei av dei sidene eg likte beste var den som heite yotophoto. Søka mine gav mange treff, og mange av bileta var gode å bruke. Elles har eg også kjennskap til ei anna side, stock.xchng.com. Dette er også ei fin side som gir mange treff. Kjempeflott at me får vite om slike sider!

Det var kjekt å få sjå arbeid som andre hadde gjort når det gjeld dei digitale forteljingane. Då fekk eg eit visst innblikk i korleis dette kan gjerast, og kva for verkemiddel som kan nyttast for å få den rette effekten av forteljinga. Eg gler meg til å ta fatt på arbeidet med dei samansette tekstane, dette kan bli spanande!

7/1-08 Refleksjon over dei første timane

Då var me byrja på han att, og dagen i dag vart ein god start på den nye halvåret som ligg føre oss. Temaet me skal jobbe med i nokre veker nå, heiter born og nye medier. For meg er dette eit svært interessant tema, og ikkje minst eit svært aktuelt tema i den tida me lever i no. Eg vart derimot overraska over dei ulike statistikkane som vart vist oss; eg hadde ikkje trudd at tala var slik som dei framstod. Chatting, mobilbruk og biletebruk døme på såkalla nye underholdingstilbod som er viktige for barn og unge i dag, og det er svært mange ungdommar som lagar sine eigne profilar på nettet for å bli kjende med nye folk. Det er nok mange born som ikkje veit kva dei gjer når dei lastar opp sin eigen profil på internett, eller som er aktive i eit chatterom. Dette fekk me derimot prova då me ei jente i paralellklassen hadde kalla seg for "j14" i SolChat. Etter berre eit par minutt var det ikkje mindre enn ti femten henvendingar på skjermen, utan at "j14" hadde teke kontakt sjølv. Dette prøvde eg sjølv ut, og kalla meg "j16". Heilt utruleg! Eg logga meg inn i eit vanleg chatterom, og fekk både meldingar frå "guttepusen" som spurde om eg ville kose, og andre sexfikserte spørsmål. "Trøndergutten" spurte om eg ville treffe han i helga, sidan eg heilt sikkert ikkje var på skulen då. Dette er skremmande tendensar, og difor er det viktig ikkje å tru at alt er så uskyldig som det i byrjinga kan verke som. Destod meir viktig er det for oss vaksne å ta tak i desse emna, og lære born korleis dei på best mogleg måte kan bruke internett sine ressursar. Det å finne trygge nettsider og gå i saman med born, både på heimefronten og i skulesamanheng, å lære dei såkalla nettvettreglar, er ei oppgåva som eg meiner me som vaksne må ta ansvar for. Det å legge ut personalia om seg sjølv kan vere ganske skummelt, og som me har høyrd gong på gong kan det som verst føre til mobbing, valdtekt og sextrakkasering.

Eg fekk mykje ut av desse timane, og det var mange kjekke lenkjer som eg har vore inne å kikka på. Eg likte særleg godt sida til SAFT, http://www.saftonline.no/SkolenogSAFT/, og Du bestemmer, http://www.dubestemmer.no . Her kan både born og vaksne finne mykje nyttig informasjon og nettbruk, mobilvett og liknande.

Elles vart det også sett fokus på Åndsverkslova og med det plagiering. Plagiering var eit ord som var nytt for meg, men eg visste kva det ville seie når eg vart fortalt det. Det som ofte viser seg, et at det mange som ikkje veit at det er ulovleg å laste ned bilete frå til dømes Google, utan å ha fått tillating frå den som har opphavsretten. Dette har eg også i stor grad gjort sjølv, men eg håpar for min eigen del at eg blir meir fokusert på dette etter kvart. Det tar seg ikkje ut å gjere noko som ein seier til born ikkje er lov. Det er ikkje alltid det ein seier som blir fulgt, men derimot det ein gjer. Difor kan det vere lurt å ha ein biletbank som ein kan gje elevane lov til å ta bilete frå, anten det er lærarane sjølv som har laga han, eller at ein har fått lov å bruka biletene frå andre.

Web 2.0 er noko eg ikkje har høyrt om før, men som verka spanande. Eg trur nok eg treng litt tid på å setje meg inn i kva dette inneber. Det er uansett kjekt at me får vite om slike sider som dette, som me kan gå inn på å utforske på eiga hand. Det kan fort verte litt kaotisk oppe i toppen når alt nytt skal visast på ein gong.. Tid er mykje verdt!

27/9-07 Eit seint innlegg om kommunikasjon...

”Godt samarbeid krev god kommunikasjon” heitte førelesinga me hadde måndag 27. september. Eg trur at omgrepet kommunikasjon og den meininga som ligg i det, er noko eg til dagleg ikkje tenkjer så nøye over. Skal eg kommunisere med andre, snakkar eg til/med dei. That’s it. Eg har liksom aldri skikkeleg tenkt over korleis eg til dømes bør uttale meg for at andre skal forstå meg rett. Denne førelesninga fall difor godt i smak hjå meg. Kommunikasjon er eit viktig emne som eg absolutt gler meg til å arbeide meir med!

Eg synest førelesninga var svært lærerik, og eg fekk friska opp det eg kunne eg eventuelt det eg hadde gløymd ut. Det eg syntest var særskild spanande var det som mange andre medstudentar har reflektert litt rundt på bloggane sine: Det er faktisk berre 30% av kommunikasjonen som kjem gjennom verbalspråket, medan dei resterande 70% er det kroppsspråket som sørgjer for. Det er litt skummelt å tenkje over! Men eg vart likevel ikkje så altfor forbausa, då vi veit at kroppsspråket faktisk er svært viktig for korleis andre forstår oss, eller korleis dei oppfattar oss. La meg kome med eit eksempel:
Viss ein snakkar med ein person og prøver å føre ein dialog, kan ein til dømes med ein gong sjå om vedkomande interesserer seg for det du prøver å fortelje han. Ser han vekk med augo? Ser han ein anna plass? Har han augo plassert på plassar han trur du ikkje kan leggje merke til? Kroppsspråket seier utruleg mykje. Det er også viktig å tenkje på når ein er kring born. Born har gode ”antenner”, og oppfattar svært mykje, ja mykje meir enn vi kanskje trur. Om ein ”himlar” med augo på grunn av noko som er blitt sagt av ein elev, kan eleven oppfatte dette og ta det svært nært til seg.
Det kan også vere enkelt å sjå om ein person er nervøs; personen klarar ikkje å stå i ro, snakkar høgt, ler mykje, sveittar på hendene, klør seg, klikkar på kulepennen og liknande. Det å vere observant og bevisst på måten ein kommuniserer på, er viktig i alle situasjonar, og for meg særskild når eg skal ut i læraryrket.

Miming er også ein del av kroppsspråket, og på slutten av desse pedagogikktimane fekk me verkeleg prøvd oss på å tolke miminga. Me vart delt inn i grupper og skulle gisse kva dei andre gruppene skulle førestille. Dette var ei kjekk økt, men det var til tider vanskeleg å ikkje kunne få utrykkje seg med ord når løysinga var så nær!

Etter mime-økta var det tid for film, og filmen KROPPEN gav oss gode refleksjonar rundt omgrepet kroppsbruk. Her vart til dømes plystring og latter tekne opp som ein del av kroppsspråket. Eg har heller ikkje tenkt på at menneske har eit slags territorium rundt seg, og at det er difor eg set meg på neste benk i staden for å setje meg på den same benken som den dama set på. Eg bøyer også hovudet mitt eller ser ein annan veg for å unngå augekontakt med den framande mannen som kjem der borte. Kroppsspråket vårt som ein del av kommunikasjonen med andre, er spanande! J

Det å arbeide som lærar er eit viktig yrke, og på lik line med andre yrke stiller det seg også ulike krav til læraryrket. Krava er mange, og nokre av dei er at ein skal kunne vere ein god samarbeidspartnar og kollega. For å kunne oppfylle desse krava krevs kommunikasjon mellom partane, og det rette blir å kalle det for god kommunikasjon. God kommunikasjon vil seie at det er samspel mellom den bodskapen som blir sendt og den bodskapen som blir motteken, og det er ofte her det kan skjere seg, og oppstå problem. Det å ha ein god tone mellom partar og å kunne ha ein god kommunikasjon, er svært viktig i alle samanhengar, ikkje berre i læraryrket. Ein lærar har mange å forholda seg til; elevar, foreldre, kollegaer, rektor, vaktmeister, reinhaldsmedarbeidarar og liknande. Då er det viktig at kommunikasjonen vert tolka rett. Vert han ikkje det, vert bodskapen tolka feil, og vi får det vi kallar ein kommunikasjonsbrist. Bodskapen når då ikkje fram, og det er noko vi ikkje ynskjer.

Det vart ikkje sagt så mykje om gruppedynamikk på førelesninga, men eg las ein artikkel av Kjetil Sander på eiga hand. Artikkelen heitte Gruppedynamikk, og var ein enkel og grei, og godt forståeleg artikkel som tok opp faktorar som er viktige for at ei gruppe skal fungere i lag. Faktorar som kva rolle kvar einskild i gruppa har, og kva for uformelle normer, eller køyrereglar, som regjerer i gruppa, er svært viktige for å unngå kaos og ueffektivitet og heller gjere samarbeidet så effektivt og problemfritt som råd.

Alt i alt ei spanande økt!

26/11-07 Kosedag med fagleg innhold

Dagen i dag var første dag etter praksis, og i følgje timeplanen skulle me ha oppsummering og refleksjon av perioden. I staden for å sitje inne i dei kjedelege klasseromma våre, tok me like godt på oss gode og varme klede og rusla på tur. Turen var flott! Det var kjempegodt å få lea seg litt og nyte den friske vinterlufta ein tidleg måndag morgen i slutten av november. Det vart snakka om både skulefaglege erfaringar og refleksjonar, og om anna som ikkje var relatert til skule i det heile. Etter den gode løypa på seks kilomenter, bad Birgit oss inn til seg sjølv, der me vart servert både vafler,kaffi, te og ikkje minst ei god og varm stove. Det vart rom for litt sjokoladeeting og kakoadrikking også. Me samla oss i grupper og fekk snakka litt skikkeleg og gjorte erfaringar, og andre ting som var greitt å få tatt opp. Det var kjekt og interessant å få høyre andre medstudentar sine erfaringar og opplevingar, og ikkje minst å få samanlikne med dei studentane som hadde vore på Langeland skule på Stord. Kjekt å sjå at mykje av det me har opplevd har vore både likt og ulikt på same gong! I slutten av dagen var det duka for klassens time, og klassen vår fekk gjennomgått ein del ting.

Eit kjempebra dag, og eit flott foretak som eg gjerne vil gjere om att! :)

05/11-07 Refleksjon

Planlegging av ein undervisningstime og kva ein lærar må tenkje gjennom før undervisning var det dagen førre måndag handla om. For min del vart dette mykje repetisjon frå i fjor, men det gjer ingenting å få repetisjon i akkurat dette, det som er såpass viktig for å danne seg eit godt undervisningsgrunnlag! Omgrepet didaktikk lærte eg i fjor og veit kor viktig kva, kvifor og korleis er i denne samanhengen, men eg har aldri heilt skjønt eller sett meg inn i kva samanhengen er mellom didaktikk og pedagogikk. Det fekk eg ei viss forståing for no, og er difor ein kunnskap rikare!

Når det gjeld diamanten , eller den didaktiske relasjonsmodellen, så var eg også med dette skjemaet/modellen godt kjend frå før. I fjor la eg merkje til at det til tider kunne vere vanskeleg og utfordrande å planleggje etter alle fakorane i modellen. Det at dei ulike faktorane har ein usynleg tråd som bind seg fast i kvarandre, som gjer at når den eine faktoren drar i den andre, drar den andre faktoren i den tredje osv., fekk eg merke gong etter gong. Det er som allereie kjend kjekt å få prøve ut det som ein i teorien lærer. Det kan verke så enkelt å følgje eit skjema når ein sit i forelesningssalen, men det kan absolutt verte ei utfordring i det verkelege livet. Og nei, sjølv om ikkje lærarar absolutt slavisk følgjer eit slikt skjema, er det jammen meg lurt å lære kvifor me lærar å bruke eit slikt skjema: me skal nemlig lære oss å tenkje pedagogisk: Kva gjer me i denne timen, kvifor gjer med dette, og korleis skal me gjere det? Og etter endt undervisning kjem evalueringa: kva gjekk bra og kva kan eg gjere betre? Kva fungerte ikkje og kvifor?

Seinare revidering:
Diamanten er delt inn i seks kategoriar (sjå bilete), som alle representerer viktige faktorar å hugse på i planleggingsfasen. Modellen er lett forståeleg og anvendeleg, slik at den kan brukast av både uerfarne lærarstudentar og erfarne lærarar. Orda som er brukt er også greie å forstå, og med det kan ein lett klare å internalisere seg den didaktiske tenkinga som er innebygd i modellen (Lyngsnes & Rismark 2007:77). Diamanten viser planlegginga og vurderingane av ein time som ein heilskap, der det ikkje er nokon av faktorane som kjem først (som i eit hierarki). Det som er viktig å tenkje på, er at faktorane heller ikkje er isolert frå kvarandre. Endring i ein faktor, fører til endring i ein annan faktor. Ein må heller ikkje knyte seg for mykje opp til ein slik modell. Lyngsnes & Rismark meiner at ein god lærar mellom anna vert kjenneteikna ved at han eller ho kan justere ein planlagd time, om det skjer uforutsette ting. Eg kunne ikkje vore meir einig. Den didaktiske relasjonsmodellen er berre ein modell, eit godt verkty, ikkje ei tvangstrøye.

Kvifor skal me planleggje time for time, dag for dag, veke for veke? For meg kjennset det nesten dumt å svare på eit slikt spørsmål, for eg meiner at saka er klar: utan nokon som helst form for systematisk planlegging, vil ulike sider ved arbeidet berre verte ivaretatt ved hjelp av tilfeldigheiter. Utan planlegging har ein mest sannsynleg ikkje tenkt gjennom kvifor ein gjer som ein gjer, og kva er då vitsen? Ein uforberedt lærar har på lang sikt (unntak skjer sjølvsagt) ikkje noko å gjere i læringsarenaen, for han eller ho vil mest sannsynleg ikkje vite kva han eller ho skal lære frå seg likevel. Det er for elevane me er der, og difor må me også stille opp, forberedt på alle måtar, slik dei har krav på.

Når det gjeld dei 10 tesene for god undervisning som me gjekk gjennom, såg dei slik ut:

1. Tydelig struktur på undervisninga og læreprosessen
2. Effektiv nytting av læretida
   
3. Samanheng mellom mål, innhald og metodeval
4. Mangfold av metodar og organiseringsformer
   
5. Innøving av dugleikar, mentalt og fysisk
6. Læraren si indviduelle støtte til den einskilde elev
7. Eit undervisningsklima som fremmer læring
   
8. Meiningsskapande språk i undervisninga
9. Tilbakemelding frå elevene kring læreprosessen si form og innhald
10. Avklaring av krav og vurderingskriterier til eleven sine prestasjonar
    

Dette er 10 gode teser som alle er viktige, kvar på sin måte, og eg synest det er vanskeleg å skilje ut nokre som er viktigare enn andre. Eg tykkjer at tesene står i sin heilskap. Viss eg likevel skal velje, tykkjer eg at nr 1, 3 og 4 på ein måte vert ståande som hovudteser; slik at dei andre blir viktige underpunkt til desse.

KAMPVISE er også ein viktig pilar i undervisninga. Konkretisering av innhaldet, aktivisering av alle elevane, motivasjon, naturleg progresjon i undervisning, variasjon i innhald, metodar og måtar, individualisering, sosialisering/samarbeid og evaluering av timen seier mykje om kva ein lærar må tenkje gjennom før ein kan gå i gong med undervisninga.

Det var svært lærerikt å få dette repetert, særskild før me nå skulle ut i praksis. Dette er nødvendigvis det vikigaste å ha i bakhovudet når det gjeld læraren si undervisningsplanlegging.

29/10-07 Refleksjon

I denne økta var det gjennomgang og oppsummering av dei ulike læringsteoriane me i eit par veker har jobba med no. Det vart også ein gjennomgong av pedagogikk- og matematikkoppgåva som skal leverast inn som førsteutkast i desember. Eg var diverre ikkje til stades i desse timane, grunna familietur til Tjekkia. Eg har likevel lest og fått nytte av det skrivet som handlar om læringsteoriar, som Birgit la ut etter denne økta. Kjekt å få teoriane samla og på den måten kanskje få ei betre oversikt som mellom anna kan nyttast til samanlikning av dei ulike teoriane. Når det gjeld pedagogikk-/matematikkoppgåva, så har eg lest skrivet som omhandlar denne. I tillegg skal eg få ei "briefing" av praksisgruppa mi, og vonar difor at eg vil kome på lik linje med dei andre og samstundes få ei betre forståing av oppgåva.

Seinare revidering:
Eg har også kikka på den "oppskrifta" som gjekk på formatering av oppgåver. Heilt supert at det vart lagt ut ein versjon for oss som har MS Word 2007 også! Oppskrifta var lett forklart med mange illustasjonar, slik at det var lett å finne ut kva som var gjort i det aktuelle dømet, og kva eg måtte gjere for å få til det same. Her var det mange kjekke funksjonar som nok gjer visse formateringar litt lettare! Funksjonane som gjekk på overskrift, hardt sideskift og innhaldsliste, hadde eg vore borti før, men det som var nytt for meg var korleis ein kunne velje ulike nivå på stilane. Det var kjekt å sjå at det prøvedokumentet som vart lagt ut, kunne bli så forandra så kjapt! Takk for gode tips!